Zonsopgang

De zonsopgang is voor mij het symbool van de jongste dag. Het bemoedigende teken: een nieuw begin! Helder licht, oerkrachtige zon, de duisternis gaat wijken (van d’ eeuwenlange nacht), die wordt overwonnen. De atmosfeer is fris en veelbelovend.

Ik heb een verzamelingetje aangelegd van zonsopgangen, opgehaald van internet. Het valt wel op dat verreweg de meeste zonsopgangen in de stille natuur gefotografeerd zijn, in het veld of boven zee.

Ik bezit één schilderij, een echt olieverfschilderij, van een echte schilder, van goed niveau: Jan S7302999Zwaan. Je zult de naam mogelijk niet kennen; dan vertel ik daar later nog wel eens over. Tussen de vele schilderijen in de kunsthandel boeide deze zonsopgang mij direct. Precies zoals ik het net beschreef, fris en krachtig licht dat door de wolkenlucht heen breekt in een oer-Nederlands landschap. Dat is dus ook op het platteland. Een dorp ligt in de verte, vaag achter de laatste ochtendnevels.

En dan heb ik een serietje eigen foto’s van de zonsopgang op de laatste ochtend van onze zomervakantie in 2010 op de camping in Voorst. Die slaan tussen de foto’s van internet geen gek figuur, vind ik. Ik heb er al eens een op Facebook gezet. Ongelooflijk wat je met een digitale camera kunt: zelfs de jonge zon zelf staat erop.

Maar ik droom van zo’n zonsopgang in de stad. Zulke foto’s zijn er ook wel op internet: ‘cityscapes’ met zonsopgang, maar ik zou er toch graag wel eens zelf een willen fotograferen. Zelfs over de meest troosteloze stadsscène straalt iets van hoop als de opgaande zon erover schijnt. Bovenmenselijk, want wat zouden we kunnen doen als de zon niet opging?

Niet alleen over de natuur, maar over ons moderne leven gaat de zon op! Zoals in een gedicht van Guillaume van der Graft, dat al direct zo opgewonden begint:

  • Tinka, ik moet een vers opschrijven, want
  • in deze nacht heb ik gedroomd van dingen
  • die gingen in een rij staan om te zingen
  • en werden zo geschiedenis. De krant
  • kwam niet meer uit, de dichters konden zwijgen,
  • want alles kwam op tijd en rijm tot stand.

 Even verder beseffen de mensen dan wat er aan de hand is:

  • … Dit is de jongste dag en hij zal rijzen
  • achter de koepel van ’t Centraal Station!

 Zo vaak wordt de stad verguisd om z’n vervuiling en verloedering. Of ze is het centrum van werelds klatergoud, samengebald in de neonreclames van bioscopen. Babylon.

 Nee, waar wij leven en werken, de moderne mens in z’n moderne wereld, daar komt de Heer terug om zijn bezit terug te eisen en zijn koninkrijk te vestigen! Het nieuwe Jeruzalem, dat is veel moeilijker om je voor te stellen, om in een plaatje uit te drukken, maar daar gaat het wel naar toe!

24-3-2011

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *