De meeste mensen hebben geen talent

We gebruiken het woord ‘talent’ wel heel makkelijk. Wie denkt er daarbij nog aan dat het uit de Bijbel komt, uit een gelijkenis van Jezus?

De een heeft meer gaven (weer zo’n woord) dan de ander, maar iedereen heeft toch zeker één talent. Zeggen we ook in de kerk – want ook daar merken we dat mensen zich vaak achteruitgezet en minderwaardig voelen. Jij bent bijzonder, God heeft een plan met jouw leven! Wie hoort dat niet graag? Iedereen wil het liefst bijzonder zijn.

Maar een talent, dat is omgerekend een kleine half miljoen euro! Dat hebben bobo’s en topmannen. Jan Hommen (ook zonder bonus) en de directeur van het sluitende Philip Morris in Bergen op Zoom. Lionel Messi en Janine Jansen. Jij en ik niet – toch?

Overschaduwd

Het bekende verhaal van de talenten (Matteüs 25) heeft dat van de ponden (Lukas 19) helemaal overschaduwd en dat is jammer. Ze lijken op elkaar; op het eerste gezicht lijken het twee versies van één verhaal. Toch zijn er genoeg verschillen. Die hebben te maken met de omstandigheden waarin Jezus ze heeft verteld.

Over de talenten heeft Jezus het gehad met zijn leerlingen in besloten kring. Dat verhaal is op hen toegespitst. Het vertelt over drie dienaars, die elk een verschillend aantal talenten meekrijgen, “ieder naar wat hij aankon”. De leerlingen, apostelen, worden met hun getuigenis, hun prediking, fundamentleggers van de kerk. Een vooraanstaande positie.

Gewone mensen

Maar in die andere versie gaat het over tien dienaars; tien van de vele. En die krijgen elk een pond mee, of (in de NBV) honderd drachme. Die gelijkenis heeft Jezus verteld toen Hij op weg was naar Jeruzalem, naar het Pesachfeest, met een grote massa feestgangers om zich heen, in het openbaar, terwijl er ook vijanden in de buurt zijn die het op Hem voorzien hebben. De spanning stijgt naar een climax, en het publiek weet ervan. Die vijanden komen ook in het verhaal voor.

Dit verhaal gaat over gewone mensen. Het is meer direct aan ons allemaal gericht, doorsnee volgelingen van Jezus. In een wereld waarin veel mensen Hem niet moeten.

Zzp’er

Ieder van de tien krijgt één pond mee; één mine. Inderdaad, dat is honwerk1derd drachme; maar het eerste klinkt veel minder. Een drachme is het dagloon van een arbeider. Zeg maar dat die mensen achtduizend euro krijgen. Daar moeten ze handel mee drijven. Ze worden aan het werk gezet als ondernemer. Met weinig startkapitaal. Zzp’er, nog zonder kantoorruimte, winkelpand of auto. Ik stel me zo’n venter voor die met een grote tas en misschien een bakfiets langs de deuren gaat, zoals ik ze in m’n kinderjaren nog heb gekend. Of zo’n schoenpoetser in India langs de kant van de straat. Een sjacheraar. Ja, er is een grote baas of opdrachtgever (hoe moet je dat noemen), die je aan het werk heeft gezet, maar die zie je nooit, die is vertrokken naar een ver buitenland.

GELDBEDRAGEN
1 drachme = het dagloon van een arbeider
1 pond of mine = 100 drachmen
1 talent = 60 pond of 6000 drachmen

Geloven op maandag

Het bijzondere is dat je dienaar van Hem bent. Hij zelf is bijzonder. “Een man van voorname afkomst” – uit de hemel, de Zoon van God! Hij is vertrokken – gestorven; en vervolgens naar de hemel gegaan – “om het koningschap in ontvangst te nemen en dan terug te keren”. Hij komt terug – al weet je niet wanneer. Als koning! Daar is Hij nu mee bezig; dat weet je. Je werkt voor Hem. Hoe bijzonder dat is, dat merk je als Hij terugkomt, en dat weet je nu al, want dat blijkt uit de rest van het verhaal. Daar leef je naar toe. Met dat uitzicht in je hart ben je hier aan het zwoegen en ploeteren.

Als het gaat over ‘geloven in je werk’, ‘geloven op maandag’ – en hebben we het tegenwoordig vaak over – dan wil ik dit Bijbelgedeelte centraal zetten. Dan zou ik het nog veel uitvoeriger over die afloop hebben, dat perspectief. Nogmaals: we zijn, met ons dagelijks leven en werk, op weg naar onze Heer die komt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *