Achteruitgang en hoop

Het gaat niet goed met Europa. Het gaat ook niet goed met het christendom in Europa. Twee berichten op dezelfde dag in de krant.

Beide geluiden zijn niet nieuw. Maar ze sluiten wel aan bij een indruk die wel al hadden en die steeds sterker wordt.

China financiert Amerika en is bezig economisch z’n vleugels uit te spreiden in Afrika. Best mogelijk dat het onze westerse wereld gaat overvleugelen.

En wat het christendom betreft: hier worden de traditionele kerken kleiner, maar in andere delen van de wereld groeien ze. Christenen van elders komen hier zending drijven en verbazen zich over de matheid van onze kerkdiensten: dat zijn ze thuis heel anders gewend!

Je zou er somber van worden. Het gevoel dat de antichrist wel niet lang meer op zich zal laten wachten krijgt weer nieuw voedsel. Straks kunnen we niet meer kopen of verkopen. Het kan niet lang meer duren of de Heer Jezus komt terug. En iemand die dat voorspelt krijgt het verwijt dat hij de mensen bang maakt.

We horen bij elkaar

Een beetje nuchterheid kan geen kwaad. Cultuurpessimisme is van alle tijden. De ‘ondergang van het Avondland’ wordt al voorspeld sinds de Eerste Wereldoorlog. Het gevoel dat het christendom op z’n retour is, was ook al sterk bij christenen in de negentiende eeuw. En in de vorige eeuw zagen we de machten van het kwaad zich al samenballen in het communisme, vooral in Rusland. Maar misschien zijn we dat al weer vergeten…

Maar er is meer dan nuchterheid. Er is hoop. Het is bemoedigend om christenen uit andere delen van de wereld te ontmoeten. Zij hebben het veelal moeilijker dan wij. Ze zijn arm, en leven onder de druk van vervolging en achteruitzetting. En toch beleven ze hun geloof fris en opgewekt. Voor hen is het nog meer nieuw, en de kerk groeit!

En we horen bij elkaar, zij en wij! Velen van ons reizen naar hun werelddelen toe, worden met open armen ontvangen en wonen hun kerkdiensten bij. De reizigers komen terug met enthousiaste verhalen en nieuwe moed. En de christenen daarginds stellen het contact op prijs. Voor hen is het Westen nog steeds een land van belofte. Zij komen hier studeren. Wij kunnen hen steunen met contact en geld en kennis.

We horen bij elkaar! We zijn belangrijk voor elkaar. De ontmoeting bemoedigt ons wederzijds. We verwachten dezelfde Heer!

Culturen komen op en gaan onder. Het zwaartepunt van de kerk verschuift. Maar de kerk van de Heer blijft. We staren ons niet blind op statistieken. Het gaat om het geloof.

En de hoop. Misschien moeten we ons vooral daartoe bekeren.

10-2-2011

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

mushroom coffee