Genieten en homo’s

Koffie? Graag. En daar hoort eigenlijk ook wel iets lekkers bij. Iets kleiners dan een gebakje is er niet… Vooruit dan maar, we zijn tenslotte uit! (Ik schrijf ‘we’; aan het eind van dit stuk zet ik daar een kanttekening bij.)

Genieten mag. Mits met mate, vonden we vroeger. Maar de mogelijkheden zijn in de loop van de vorige eeuw steeds groter geworden, en daarmee de maat steeds ruimer. We kunnen makkelijker op feestjes komen, we hebben meer geld om een feestje te vieren, we hebben er ook meer tijd voor. En ook als er geen feestje is… Zin in een ijsje? Vooruit. Nog een biertje? Waarom niet. Twee weken vakantie, drie weken. Een keer per jaar er op uit, twee, drie keer.

Pretparken werden groter, de attracties aantrekkelijker. Musea leggen hun stoffige imago af. Beleven! Sensatie! Wildwaterkanoën, bungeejumpen, survivaltochten. Als je het voor de collegiale groepsbinding doet, is het nog werk ook. Media zijn interactief geworden.

Scheiden

Je mag, nee, je moet jezelf ontplooien. Daar moet zo weinig mogelijk in de weg gelegd worden, want dat leidt tot verveling, frustratie en depressie.

Ja, sorry, in mijn huwelijk gaat het niet meer. Dan in vredesnaam maar scheiden. Anderen doen het ook. Een ethicus doet nog de suggestie om in een geval van scheiding in de kerk een afkondiging te doen waarbij het bijbels onderwijs over het huwelijk nog eens onder de aandacht wordt gebracht, maar de kerken nemen dat niet over. En het is toch fijn als iemand weer een nieuwe partner vindt? Nee, echtscheiding mag eigenlijk niet, maar…

We houden het principe dat seksualiteit alleen voor in het huwelijk is, hoog. Maar je kunt je opgroeiende kinderen niet controleren, je hebt ze niet meer in de hand. De regels die vroeger voor ze golden zijn al zo ouderwets dat we ze ons niet eens meer herinneren. En van veilig vrijen weten ze al lang alles af. En ze leven in een wereld waarin bij een date seks hoort. Ze worden overspoeld met films, reclame en ander mediageweld barstensvol erotiek.

Verlegenheid

We zijn tegen ongehuwd samenwonen. Maar wat doen we eraan? Wie zal de kat de bel aanbinden? Mensen voor het hoofd stoten is not done. Daarmee stoot je ze maar af.

Als een jongen ontdekt dat hij zich erotisch tot jongens aangetrokken voelt, en een meisje tot meisjes, dan is dat voor zo’n jongere al erg genoeg. Het is al heel wat als die ‘uit de kast’ durft te komen. Mag zoiemand niet genieten? Mag die zich niet ontplooien? Moet die alleen blijven?

De vraag brengt ons in verlegenheid. Vooral ouders en andere naastbetrokkenen. We zoeken, als christenen, het antwoord in de Bijbel. Maar de kans is groot dat deze urim en tummim ons deze keer geen antwoord zal geven waar wij voor ons gevoel mee uit de voeten kunnen. En het zou onbillijk zijn om van homo’s en lesba’s (ik stel deze woordvorm voor) te eisen dat zij tegen de stroom ingaan door eigen wil te verloochenen.

Bocht

Er zijn twee scenario’s. Ofwel we gaan met elkaar ook deze bocht door. Het zal niet de laatste zijn die we nemen.

Ofwel we draaien om. We leren weer de zelfbeheersing, ingetogenheid, bezonnenheid, waar de Bijbel toe oproept. We gaan weer meevoelen met de oude kerk, die gulzigheid als een van de doodzonden beschouwde. We leren weer vasten. We erkennen weer dat er offers van ons kunnen worden gevraagd. We leren weer wat het wil zeggen, onszelf te verloochenen, ons kruis op ons te nemen en onze Heer te volgen. In het groot en in het klein.

In dat laatste geval zullen we gehoond worden. Calvinistisch (dat gaat nog), puriteins, moralistisch, benepen. Nieuw-flinks, stoer. Autoritair, heropvoedingskampen. Al zullen intussen sommige mensen erkennen, hardop of in stilte, dat er toch wel wat in zit.

In zo’n gemeenschap zullen ongehuwden, ook homoseksuelen, zich gesteund weten.

Als ik zeg dat ‘we’ bezig zijn een bepaalde wereldse levensstijl over te nemen, dan generaliseer ik. Dat is al te gebruikelijk; een kanttekening is op z’n plaats. Onze Heer ziet onderscheid. Ik denk aan Openbaring 2 en 3. Onderscheid tussen gemeenten, en binnen die gemeenten onderscheid tussen mensen. Er zijn er die… En Hij moedigt ons allemaal aan: Wie overwint…

 26-5-2011

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *