Echte singles

Alleenwonenden waren plotseling nieuws. Omdat er percentsgewijs zo veel zijn in Nederland. Op deze dunne grond reikte D’66 ze zelfs voor even, met een vette knipoog, het vaantje ‘hoeksteen van de samenleving’ uit.

Alleenwonenden – zo heten ze in de statistieken van de overheid. Hoe alleen ze zijn is niet de zaak van de overheid, laat staan of ze alleenstaan of alleengaan; en de burgerlijke staat, wel een echte overheidszaak, is door de overheid zelf behoorlijk verrommeld. Om alle ongemakkelijkheid te ontvluchten grijpen we naar het Engels. Het charmante ‘singles’ roept associaties op met jingle bells, klingelende klokjes.

Singles zijn er, ook in de kerk. Ik denk daarbij natuurlijk niet aan de vrijgezel van Benny Neyman. Niet aan degenen die in het café de lessen van de flirtworkshop uitproberen in de hoop op een lekkere nacht – ‘no strings attached’ – en als het bevalt misschien wat meer.

Benijden

Echte singles zijn er in de kerk in soorten. Er zijn er die voor deze staat gekozen hebben, anderen die erin berusten. Er zijn er die verlangen naar een huwelijk, anderen die er bang voor zijn. Er zijn er die zo beschadigd zijn dat ze het niet aan zouden kunnen. Er zijn er velen die verschillende van deze dingen door elkaar zijn, nu eens het een wat sterker, dan het ander. Er zijn er die zich niet zo hevig tot het andere geslacht aangetrokken voelen – een taboe, vooral als het een man betreft: die wordt dan als minder man beschouwd – of die zich hevig tot hun eigen seksegenoten aangetrokken voelen.

Singles hangen er in de kerk vaak maar een beetje bij. Misschien vanwege een eenzijdige nadruk op het ‘verbond in de lijn van de geslachten’. Misschien vanuit een reformatorische reactie, nog steeds, tegen het rooms-katholieke ‘kuisheids’-ideaal. In Paulus’ kijk op de ongehuwde staat in 1 Korinte 7 kunnen we ons niet goed verplaatsen. We vinden het een goed werk om een single te verwijzen naar een christelijke datingsite. Intussen: ongetrouwden en getrouwden kunnen elkaar wederzijds wel eens benijden om hun staat.

Het minste wat getrouwden en gezinnen kunnen doen is: ongetrouwden respecteren. Kijk om je heen, kijk wat die mensen met hun specifieke mogelijkheden (ook gewoon heel praktisch) betekenen. Het is alleen al vaak gezellig om ze over de vloer te hebben, als huisvriend(in) – ze kunnen vaak; een heel gezin is ook veel meer gedoe; en je ver weg wonende familie zie je helemaal zelden. Hoe dan ook: echte singles verdienen respect.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

mushroom coffee