Toekomstvisie voor de christelijke politiek

Wat is christelijke politiek? Dat is nog niet zo eenvoudig te zeggen. Om verschillende redenen niet. G. C. den Hertogh gaat daar in zijn column in het Nederlands Dagblad van 24 februari op in.

Het is moeilijk, de Bijbelse boodschap te vertalen in richtlijnen voor het actuele politieke handelen. Daarvoor is de werkelijkheid veelal te ingewikkeld en te weerbarstig. Tegenwoordig wantrouwen we grote verhalen.

Nederland, en de westerse wereld, zijn niet christelijk meer, en het werkt niet om alleen maar zo veel mogelijk van het verleden vast te houden.

Christenen vind je links en rechts. Barmhartigheid voor de zwakken!, zegt de een, en helt naar links. Verwacht niet te veel van de overheid; en pas op voor islamisering!, zegt de ander, en dan hoef je je er opeens niet meer voor te schamen om rechts te zijn.

Daar komt bij dat in het verleden heel veel fouten gemaakt zijn die met een christelijk label werden gedekt: kruistochten, slavernij, kolonialisme en meer. In de jaren 70 werden juist alternatieve idealen voor een betere wereld bij uitstek christelijk geacht; ook dat elan is ingezakt.

De vraag blijft

Moeten we dan maar afzien van het idee van ‘christelijke politiek’? Dat was de gedachte van de ‘doorbraak’ in het midden van de twintigste eeuw. De theologie van Karl Barth was daarbij een belangrijke inspiratiebron. Je kunt als christen je ideeën niet rechtstreeks met de naam van God verbinden!

Toch komen we niet los van de vraag. Van links tot rechts wordt telkens opnieuw een beroep gedaan op christelijke waarden waarvan onze cultuur is doordrenkt: verantwoordelijkheid, rentmeesterschap, barmhartigheid… Als dat geluid al verzwakt is in het CDA, zowel inhoudelijk als wat aantal stemmen betreft, dan is er niet alleen de ChristenUnie om het opnieuw op te pakken, maar ook Geert Wilders die zich beroept op de ‘joods-christelijke’ wortels van onze samenleving.

Leven uit de bron

Hoe geef je de boodschap van de Bijbel ‘handen en voeten’ in de politiek? Het is niet voldoende om door het evangelie ‘geïnspireerd’ te worden, zoals lange tijd de kreet was. De Bijbelse boodschap kan ook niet gereduceerd worden tot een aantal ‘waarden’, uitgedrukt in abstracte vaagtaal. Met alleen losse teksten te citeren kom je er ook niet; concepten zullen noodzakelijk zijn. Het is zelfs niet voldoende om de wet van God, en concrete geboden, te citeren als richtlijn voor het handelen.

 Om als christen te leven – en dat geldt ook in de politiek – kun je niet met minder toe dan een geloofsrelatie met God, en een voortdurend contact met de Bijbel als levende bron.

Toekomstvisie

Geen blauwdruk!, is een modieuze kreet. Daar zijn we allemaal bang voor. Geen utopie! Terecht. De wereld is niet maakbaar en utopieën lopen spaak.

Toch zullen we, om levend en inspirerend politiek bezig te zijn, ook visie moeten hebben over waar we naar toe willen met Nederland. Een toekomstvisie.

Ik vind het boeiend om te kijken naar het nieuwe Jeruzalem, zoals dat getekend wordt in Openbaring 21 en 22, met behulp van de commentaar van H.R. van de Kamp (in de CNT-reeks van J. van Bruggen). Die stad vertoont veel trekken van de ideale stad zoals die ook buiten het christendom werd gezien, door de Grieken en Romeinen.

Hoe dan ook, we kunnen in de politiek niet zonder de christelijke toekomstverwachting als baken. Daar moet het uiteindelijk naar toe!

3-3-2011

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

mushroom coffee