Beatrix, Willem-Alexander en de Koning boven

In haar inhuldigingsrede op 30 april 1980 zei koningin Beatrix: “In mijn geloof hoop ik die kracht te vinden, Zo liggen mijn allerdiepste wortels in ons volkslied: Mijn schild ende betrouwen zijt Gij O God, mijn, Heer!’” Dat deed christenen goed. Beatrix getuigde krachtiger van haar geloof dan haar moeder, koningin Juliana, die als vrijzinnig bekend stond. En dat in een tijd van secularisatie in Nederland, die op dat moment, met de rookbommen op de achtergrond, heviger gevoeld werd dan later wel het geval is geweest.

Sindsdien uitte Beatrix haar geloof terughoudend, bijvoorbeeld in haar kersttoespraken. Dat hing kennelijk vooral samen met haar taakopvatting: ze wilde koningin van alle Nederlanders zijn.

Maar het persoonlijk geloof van een staatshoofd is voor christenen niet het enige en niet het belangrijkste, als het erom gaat hoe we een regeerperiode zien in christelijk licht. God regeert, ook door middel van koningen. Zij behoren tot “allen die gezag over mij ontvangen hebben”. De catechismus eindigt zijn uitleg van het vijfde gebod met hetzelfde principe: “…Omdat God ons door hun hand wil regeren”. En dan hoeven we aan de loftuitingen van de afgelopen uren en de komende tijd niets toe te voegen, maar alleen maar God voor dat alles te danken.

Gekregen

Hij had haar schitterende gaven gegeven. Daar was ook veel bij wat in de loop van eeuwen in het Oranjehuis werd opgebouwd aan aanleg, karakter, taakopvatting en traditie.

Zij koos prins Claus als haar echtgenoot. Die had God aan haar gegeven. Over zijn betekenis naast haar hoef ik evenmin uit te weiden. Samen hebben ze de opvolger gekregen en opgevoed.

Haar regeerperiode is voorspoedig verlopen, al waren het overlijden van prins Claus en het ongeluk van Friso zware slagen in haar persoonlijk leven. Er zijn geen grote rampen gebeurd. Ernstige incidenten als de Greet Hofmanaffaire en de Lockheedaffaire tijdens de regering van haar moeder bleven haar bespaard. De vergelijking met het Engelse koningshuis in dezelfde periode, met het huwelijk van kroonprins Charles met Diana en zijn affaire met Camilla, valt opnieuw ruim in het voordeel van Beatrix uit.

Waterstromen

Mijn indruk van Willem-Alexander is dat hij optimaal is opgevoed, opgeleid en voorbereid voor het koningschap en tegelijkertijd daaraan net als zijn moeder op een eigen persoonlijke manier inhoud zal geven, die bij zíjn tijd past. De keus van zijn huwelijkspartner kunnen we weer op dezelfde manier zien als we net bij zijn moeder deden. Het jolige image van ‘prins pils’ zal hij nooit helemaal kwijtraken en dat is gunstig voor zijn ontvangst bij de generatie van nu.

Veel redenen om God dankbaar te zijn. Tegelijkertijd is er volop reden om te bidden. Je kunt vertrouwen hebben in de toekomst en er tegelijkertijd oog voor hebben hoe reëel de kans is op uitglijders en spanningen.

In het gebed voor de overheid heb ik het, persoonlijk en in erediensten, vooral over degenen die in de dagelijkse praktijk de regeermacht uitoefenen. Maar voor de koning en zijn huis danken en bidden we op gepaste momenten. Zij zijn een baken van stabiliteit en continuïteit in ons land.

Ik zie het Oranjehuis in het licht van de regering van koning Jezus. Hij heeft macht ook over hen.  “De gedachten van de koning zijn als waterstromen in de macht van de HEER, hij leidt ze waarheen hij maar wil” (Spreuken 21: 1). Dat geeft me een diep vertrouwen, dat uitgaat boven menselijke overwegingen over de kracht en zwakheid van aardse vorsten.

29-1-2013

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *