Over Zonsopgang

Knoxville2De eeuwige zon gaat op aan de horizon. Niet in een ‘hiernamaals’ dat voor ons achter een muur verborgen is. Niet boven, in een hemel waar God woont. Maar daar waar je naar toe kijkt als je recht voor je uit kijkt. Horizontaal, over het aardoppervlak, met beide benen op de grond en werkende weg zijn we daar naartoe onderweg. In een wereld waarin angst en doemdenken telkens nieuw voedsel krijgen, is dat het uitzicht voor mensen die hun handen vol hebben aan een gewone baan en een gewoon gezin en horen bij een gewone kerk. Dit is ‘geloven op maandag’, ‘geloven in je werk’.

Aardoppervlak

We kijken niet uit naar ‘de hemel’, waar je in terechtkomt als je sterft, een hemel zonder aarde, waar de zwaartekracht niet meer geldt. Waar je als een ziel zonder lichaam in de lucht zweeft en op een wolk zit; waar je een engel bent. De nieuwe wereld ligt niet in het verlengde van de begraafplaats, maar van het leven. Het is een aarde, de nieuwe aarde, met een hemel er bij en verder met alles erop en eraan. We hebben er vaste grond onder de voeten. We staan en lopen op een aardoppervlak, steen of zand of gras, we zitten er te eten en te drinken. Hier en nu, thuis of aan het werk, zijn we er naar onderweg. Lopend of zittend kijken we uit op de opgaande zon.

‘Onze’ werkelijkheid

Het is niet ‘de eeuwigheid’, oneindig ver verheven boven onze tijd. Het is de aarde waarop God vanuit de hemel de eeuwen door actief is geweest, zorgzaam en machtig, bezig met volken en mensen, in hun dromen en hun oogsten, hun natuur en hun machthebbers, op weg naar een nieuwe tijd en een nieuwe mensenwereld die nooit meer zou eindigen.

Het is niet een wereld die van ‘onze’ wereld gescheiden is door iets als een ‘doodslijn’. Hoe komen we er toch bij om te spreken van ‘onze’ werkelijkheid, ‘onze’ geschiedenis enzovoort? Het is de wereld die God geschapen heeft en waar Hij over regeert. De wereld waar Christus kwam, waar Hij rondliep, met mensen praatte en ze aanraakte, en waar Hij en gemarteld werd en ernstig gewond was, om die helemaal nieuw te maken. Het is de wereld van God, Vader en Zoon. Het is zijn koninkrijk, waar Hij ons nu toe oproept om er naar binnen te gaan.

Het is een nieuwe wereld, maar niet vreemd aan deze. God, die de huidige wereld geschapen heeft, laat wat Hij begon niet in de steek. Nee, Hij heeft juist alles gedaan, Hij heeft het liefste wat Hij had gegeven, om die te redden. Niet alleen losse individuen redt Hij, laat staan zielen zonder lichaam, Hij redt zijn wereld met bevolking. Door zijn oordeel heen maakt Hij alles nieuw.

Gefotoshopt

Het is een echte wereld, net zo reëel als deze. Het is geen fantasiewereld zoals het Walhalla van de Germanen, de Eeuwige Jachtvelden van de Indianen, het Cockanje van de Middeleeuwen of de hemel van de islam. Het is geen projectie van onze verlangens en begeerten. Het is de wereld die onze God nieuw schept, zoals Hij ook deze heeft geschapen, ‘en Hij zag dat het zeer goed was’.

Het is ook geen eeuwige vakantiebestemming onder palmen op een wit strand aan een azuren zee, of in beboste bergen met klaterende watervallen. Het lijkt niet op de onnatuurlijke, gefotoshopte natuurfoto’s van de toeristenindustrie. Of op de soft-focus, sentimentele achtergronden die vaak bij Bijbelteksten worden geplaatst. Het is niet alleen natuur, maar ook een stad vol mensen. Met bomen en gebouwen, rustige plekjes en drukke pleinen.

Beloofd

De nieuwe wereld is geen utopie, geen ideale wereld waarvan je wel weet dat die onmogelijk is. Het is geen droomwereld die altijd weer aan de werkelijkheid ontsnapt. Geen fata morgana, geen luchtspiegeling. Het is geen wereld die mensen bedenken of dromen; geen visie of visioen van visionairs. Het is niet de ideale samenleving die denkers of overheden ons voorspiegelen. Het zijn niet de charismatische leiders die ons er warm voor maken en ons opzwepen om erin te geloven. God heeft de nieuwe wereld beloofd door zijn profeten, in Oud en Nieuw Testament. Zij hebben moeite gehad om die beloften, dromen en visioenen die Hij gaf te verwerken, en wij zijn daar nog steeds niet klaar mee. Maar de Bijbel blijft die nieuwe wereld ons voor ogen schilderen.

Voorbereiding

Daardoor krijgen wij hoop. Het is de hoop van het geloof. Het is geen ‘existentiaal’, geen hoop die de mens nu eenmaal koestert omdat dat bij het mens-zijn hoort. Het is geen hoop waartoe je mensen aanmoedigt omdat je je daar beter door voelt: ‘hoop doet leven’. Het is geen ‘positief denken’, waar je het best mee vooruitkomt. Het is het feest dat Vader je beloofd heeft en dat Hij voorbereidt.

De nieuwe wereld maken wij niet. Die hebben wij niet binnen ons bereik. Het is geen scenario dat wij ontwerpen, gebruik makend van gegevens die ons ter beschikking staan. Het is geen extrapolatie van trends die wij waarnemen. Het is niet de sociaaldemocratie of de participatiesamenleving, ook niet de christendemocratie. De nieuwe wereld bereiken we niet door onderhandelingen of Verenigde Naties, door liefdadigheid of ontwikkelingswerk. Niet door armoedebestrijding of hervorming van de economie, door technologische ingrepen of door zorgvuldig om te gaan met milieu en klimaat. Het wordt pas werkelijkheid door een radicaal, allesomvattend ingrijpen van God. Hij geeft het ons om er  naar toe te werken, Hij zet ons in in de voorbereiding ervan, de aanloop er naar toe – met vallen en opstaan, altijd tekortschietend in wijsheid, maar vol hoop.

Grond

Degenen die ons voorgingen waren al sinds onheuglijke tijden naar die nieuwe wereld op weg. Abraham keek er naar uit. De Israëlieten gingen uit Egypte er naar op weg door de woestijn. Bij David en Salomo was er al iets van te zien. De brief aan de Hebreeën sprak de mensen aan die uit Jeruzalem weggetrokken waren: pelgrims op weg naar een beter vaderland.

Wel te verstaan: vreemdelingen, maar tegelijk erfgenamen. Abraham trok rond in hetzelfde land dat hij – zijn nageslacht – als erfdeel zou krijgen. De zachtmoedigen zullen de grond bezitten, zegt Psalm 37 en herhaalt Jezus in zijn Bergrede. Diezelfde grond die ze nu onder hun voeten hebben maar die nu nog in andere handen is.

De nieuwe wereld zien we vóór ons opgaan zoals de zon elke dag. Ook als de hemel totaal bewolkt is, zien we toch wat we niet zien: dat de zon opgaat. Het wordt dag.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *