Vormverlies

Er waren monniken te zien op de Lees- en Luisterbeurs (zaterdag 24 september), in de film ‘Des hommes et des dieux’. Franse monniken in een klooster in Algerije, bedreigd door terroristen. Indrukwekkend: mannen die hun leven erop hebben ingericht om dicht bij God te leven, en tegelijkertijd hun menselijke gevoelens en overwegingen hebben: heimwee naar hun familie ver weg, hun oorspronkelijke thuis, en angst.

Weliswaar heb ik als protestant de nodige vragen en reserves bij de levenswijze van die monniken. Ik geloof niet dat je de Heer meer liefhebt, en kunt liefhebben, als je je los maakt uit de samenleving waartoe je behoort. Ik vroeg me af: waarom zijn die mannen daar eigenlijk naar toe gegaan, vanuit Frankrijk naar de binnenlanden van Algerije, om daar een klooster te stichten?

Discipline

Maar ik was wel onder de indruk van de vormen die die mannen hadden om in hun dagelijks leven aan hun liefde tot God uitdrukking te geven. In hun… hoe zou je dat noemen? Getijden, stille tijd, worship? Elke term hoort bij een bepaalde stroming. Ik wil het algemeen christelijk zeggen: hun gebeden, Bijbellezing en zingen.

Ik hou er rekening mee dat de film een geïdealiseerde indruk kan maken, al heeft de maker dat proberen te vermijden. Maar dan  nog.

Ik ben ook onder de indruk van hun discipline. De vaste regels voor hun samenzijn, de bedachtzame heerste manier waarop ze vergaderen en met elkaar praten, de eerbiedige formules die ze gebruiken. En ook de geregelde corvee.

Knik

Het zal in de praktijk in kloosters en dergelijke gemeenschappen ook vaak minder fraai toegaan, maar dat heb je overal.

Wij protestanten leggen de nadruk op de liefde die God voor ons heeft. Terecht. Wij leggen de nadruk op de vrijheid van een christenmens. En dat onze goede werken er niet aan bijdragen dat wij door God aangenomen worden. Allemaal heel erg waar en heel belangrijk.

Maar door de strijd en de reactie van de Reformatie zijn er ook knikken en knakken gekomen in lijnen van echte christelijke traditie, uit een lange reeks eeuwen, die we gemeenschappelijk hadden.

 29-9-2011

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.