Watersnoodramp

Waarom liet God het gebeuren, de watersnoodramp van 1 februari 1953? We kunnen beginnen met kortweg te zeggen: dat weten we niet. Maar als we geloven dat hij de wereld regeert en alles wat er gebeurt, dan kunnen we toch niet onze schouders ophalen over die vraag? Hoe moeten we zijn hand zien in zulke gebeurtenissen? Hoe kunnen we erover met hem spreken, als we hem weer ontmoeten in ons gebed?

De wereld waar we in leven houdt een natuurwetenschappelijk verhaal waarin de vraag buitengesloten wordt. Tja, zo’n storm kun je eens in de 250 jaar verwachten. Kwestie van statistiek. Maar het menselijk hart vraagt meer. Zegt God ook meer?

In het Bijbelboek Job gaat het ook over een storm. Elihu, de vierde, jongere vriend van Job, ziet die dichterbij komen en spreekt erover.

Impasse

Eerst hebben de drie oudere vrienden met Job gediscussieerd. Waarom doet God Job dit lijden aan? Beide partijen hebben daar hun mening over. De vrienden zeggen: je moet je misdragen hebben, Job, want God straft de goddelozen en zegent de rechtvaardigen. Job verdedigt zich: ik ben God altijd trouw gehoorzaam geweest! Hij doet mij onrecht aan!

Het gesprek raakt in een impasse. De sprekers zwijgen. Dan neemt Elihu het woord. Job, sla niet zo’n hoge toon aan. Heb meer eerbied voor God. “Hij doet grote dingen die wij niet bevatten”. Kijk, daar steekt een storm op! “Uit zijn kamers komt de storm te voorschijn… / Laat dit tot je doordringen, Job, / sta even stil en heb oog voor Gods wonderen… / Vertel ons dan wat wij hem moeten zeggen; / wij kunnen onze zaak niet zelf voorleggen, / ons omringt de duisternis… / De Ontzagwekkende, die wij niet kunnen vatten, / is groot door zijn kracht en door zijn recht… / Hij ziet niet om naar wie zichzelf voor wijs houdt.”

Dan gaat God spreken, vanuit de storm, tegen Job. En dan blijkt dat Elihu Gods spreken heeft voorbereid. God gaat spreken over ontzagwekkende en wonderbaarlijke dieren die hij gemaakt heeft. Is Job soms wijs genoeg om hem na te rekenen? God spreekt superieur, en de humor ontbreekt niet. Hij spréékt, hij maakt contact met Job. Tenslotte maakt hij Jobs leven weer helemaal nieuw.

Ontzag

“Hij doet grote dingen die wij niet bevatten… / Daarom hebben de mensen ontzag voor hem”. Dit element komt zelden naar voren in discussies over Gods hand in rampen. Wij kunnen God niet narekenen. Dat betekent niet dat wij in het duister tasten en niet anders kunnen dan onze schouders ophalen. Nee, hij wil ons leiden tot ontzag en aanbidding.

God heeft ons zestig jaar in vrede laten wonen. Geen grote rampen hebben ons getroffen. Wij hebben de Deltawerken kunnen bouwen, waarachter wij veilig waren. Wij hebben ongelooflijke niveaus van welvaart kunnen opbouwen. Wij kunnen onze zorgen besteden aan de economie. We zijn buiten direct levensgevaar.

Waarom? Waarom laat God ons zo leven, tientallen jaren, dag na dag? Dat vraagt nooit iemand. Die vraag brengt ons naar… Golgota. De wereldramp. De Godsramp: Gods eigen Zoon stierf.

God is genadig. Op een manier die wij niet konden bedenken en niet kunnen begrijpen en narekenen.

“Hij doet grote dingen die wij niet bevatten…” In de natuur en in zijn genade. Hij is ontzagwekkend en eindeloos goed. “Daarom hebben de mensen ontzag voor hem”. Dat hadden vele mensen in het destijds getroffen gebied. Dat hebben nog steeds vele kerkgangers.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *