Schreeuwen over Boston

Verschrikkelijk, die bommen in Boston bij de finish van de marathon. Maar wat heb ik gedaan op Twitter? Ik heb een serie tweets geplaatst over slachtoffers van ongeregeldheden in Venezuela in de nasleep van de uitslag van de presidentsverkiezingen. Het gebeurde een dag later, dinsdag, de dag dat ik dit schrijf. Terwijl ik bezig was, kwam het bericht over een aanslag in Peshawar, Pakistan, bij een campagnebijeenkomst van een politieke partij.

Aantallen dodelijke slachtoffers, volgens de meldingen tot nu toe: Boston 3, Venezuela 7, Peshawar 15. Er waren in alle gevallen ook gewonden.

Er ontstond discussie over de berichtgeving. We zijn geschokt door Boston, maar van aanslagen in Syrië kijken we niet meer op. Doden door aanslagen vinden we veel erger dan door een aardbeving.

Balansnieuws2

Je kunt leed niet vergelijken. En het is best verklaarbaar, en ook beredeneerbaar, dat we het een meer nieuws vinden, ernstiger nieuws, dan het ander.

Toch heb ik met mijn tweets aandacht willen vragen voor de balans. Na de aanslagen in Boston werd mijn tijdlijn zo overspoeld met twitterberichten erover, dat ik de herhaling en overlap niet kon verdragen en ik het nauwelijks meer kon opbrengen de overige tweets er tussenuit te vissen.

Dat heeft verschillende oorzaken. Hoeveel verslaggevers zijn er ter plaatse? Hoeveel persbureaus en andere media geven aandacht aan het nieuws? Ik ben niet eenzijdig in mijn keuze van tweeps die ik volg. Het is waar dat ik Engelstalige media wel volg en Spaanstalige niet.

Tropische regenbui

Toch kan ik me niet aan de indruk onttrekken van overkill. We horen wat er gebeurd is, vervolgens allerlei getuigen die ook niet precies weten hoe het gekomen is, en reacties van officials die ongetwijfeld oprecht zijn maar toch obligaat klinken door de stereotiepe formules. Verder worden omstanders en nabestaanden geïnterviewd over hun emoties. Een huilbui in de media doet het goed – ik heb ooit een jaaroverzicht van tv-nieuws gezien dat me is bijgebleven als een aaneenschakeling van huilende mensen.

En dan komen de reconstructies. En de commentaren. Wat voor bommen waren het, hoe worden ze gemaakt, en hoe makkelijk is dat. Er komen vergelijkingen met andere aanslagen. Discussies over de berichtgeving. En over de schokkendheid van de beelden. Het gaat maar door, een tropische regenbui, dagen achtereen.

Het is waar, over de omwenteling in Egypte hebben we ook eindeloos gehoord, en het nieuws uit Syrië kwam ook als een voortdurende stroom. En aanslagen in de ‘vrije wereld’ schokken ons meer dan in andere landen. Ook bij gevangenenuitruil is een Israëliër meer waard dan een Arabier. Amerika, de Verenigde Staten, is dichterbij dan Venezuela, want het is nauwer aan ons verwant.

Leeuw

Maar er is ook iets anders. Amerika is wereldleider. Niet alleen op het gebied van economie, technologie en militair vermogen. Maar ook op het gebied van media, nieuwsvoorziening en opinierubrieken. Het heeft vast de meeste reporters, journalisten en bloggers per duizend inwoners.

Uit Amerika komt ook het meeste lawaai als er doden en gewonden vallen. Amerika uit z’n emoties het luidruchtigst. Een gewonde leeuw maakt meer lawaai dan een gewonde kat. Ook hierin betoont Amerika zich de koning der naties.

Nieuwsagentschappen kunnen zich daardoor laten meesleuren. Westerlingen kunnen zich met hun grote broer nauw verbonden voelen. En in de wereld van de macht kijk je op tegen de alfaman op de top van de rots.

Veronachtzaamd

Maar als je gelooft in iemand die Heer van de hele wereld is, heb je reden om je tegen zulke neigingen te verzetten en een andere bril op te zetten. Dan ga je het nieuws anders verwerken, anders selecteren en wegen.

Ik moet nog altijd denken aan die zendelingen in Congo die in de tijd van de aanslagen op de Twin Towers in New York opmerkten dat in hun gebied tien maal zoveel mensen omkwamen door de voortdurende oorlog, die al geen nieuws meer was en op dat moment zeker helemaal niet.

Je blijft betrokken bij gebieden de verslaggevers al weer vertrokken zijn. De Heer heeft speciale aandacht voor mensen die op aarde vergeten worden, veronachtzaamd, verwaarloosd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *