Malou

Deze week hoorde ik Malou van Hintum in het radioprogramma Mediaforum, met een discussiebijdrage over orgaandonatie vol expertise en stof tot nadenken. Ik had haar naam al heel wat keren gehoord. Blijkbaar is ze een BN’er of bezig het te worden. Intussen kan ik maar moeilijk wennen aan haar voornaam, te weten aan de uitspraak ervan.

Ik praat niet over achternamen. Dat mensen Voûte heten omdat een voorouder ‘Voet’ te banaal vond, daar kunnen ze niets aan doen. Zelf zijn ze zonder kapsones en laten hun naam als ‘Vaute’ uitspreken. De kennis van het Frans is intussen zo gepopulariseerd dat niemand bij die naam meer serieus aan die taal denkt.

Aan veel voornamen afkomstig uit vreemde talen zijn we al gewend. ‘George’ spreek je automatisch op z’n Frans uit. Nou ja, vernederlandst Frans: ‘sjors’. Of iets er tussenin. Als iemand nadrukkelijk zegt dat het bij hem op z’n Engels moet, zal dat ook nog wel gaan. ‘Patrick’ heb ik leren uitspreken met een è-klank, maar verder zonder Engelse elementen zoals een gespirantiseerde ‘p’, de ‘è’ extra open of de ‘r’ op z’n Engels. Vooruit maar, als de mensen het zo willen.

Loe

Met ‘Lou’ (jongensnaam) wordt het al iets moeilijker, maar dat kan ik nog volgen. Het is ‘lau’ bij Lou de palingboer; dat komt dan van Lourens. En het is ‘loe’ bij Lou de Jong; dat zal van Louis zijn.

Een probleem begon voor mij bij Lousewies, te weten Van der Laan, die als D66-politica in het nieuws kwam. De naam als geheel is zeker niet Frans, en in het Nederlands hebben we gewoon Loes. Hebben haar ouders haar Lausewies genoemd en familie, vrienden en bekenden gevraagd de eerste lettergreep als ‘loe’ uit te spreken? Of hebben ze haar Loesewies genoemd en gevraagd de eerste lettergreep als ‘Lou-’ te spellen?

Ik weet het, er zijn oneindig veel vreemdere voornamen. Toch bots ik met Malou. Natuurlijk heb ik het even gegoogled. Het zou een combinatie van Marie en Louise zijn. Maloe dus. Om precies te zijn: Malóé, want op z’n Frans.

Kan de eerste lettergreep ook ‘mee’ zijn, op z’n Engels? Dan wordt het ‘mééloo’ – met die typisch Engelse draaien aan de klinkers, die ik als niet-foneticus niet kan schrijven.

De kop indrukken

Maar ik hoor nooit anders dan ‘meeloe’! Word ik geacht om midden in demalou naam, van de ene lettergreep op de andere, van het Engels op het Frans over te gaan? Dat kan ik moeilijk over m’n hart verkrijgen; het stuit me tegen de borst. Toch is dat blijkbaar wat van ons allemaal verwacht wordt.

Kan iemand mij helpen met een toelichting die het mij wat makkelijker maakt om dit te accepteren? Een toelichting die elk vermoeden dat haar ouders er op uit waren om overdreven interessant, excentriek of aanstellerig te doen, de kop indrukt? Ik hou me aanbevolen!

‘méé-lóé’ – toegegeven, het begint al een heel klein beetje te wennen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

mushroom coffee