De koning wil je spreken

De koning wil je spreken! Had je dat gedacht, toen je met je collega onder het opgebroken wegdek stond te graven naar een kabel die gerepareerd moest worden? Toen je, terwijl je kleintje al in de buggy zat, gauw nog even de was van de lijn haalde omdat het zo dadelijk, terwijl je je zoon van school haalde, waarschijnlijk zou gaan regenen?

Je was een van de velen geweest. In een rij van tien. Zo’n christen waarvan er dertien in een dozijn gaan. Je was gewoon aan het werk gegaan, elke dag weer.

Dit artikel is een vervolg op ‘De meeste mensen hebben geen talent’ en gaat verder over de ‘gelijkenis van de koning en de drachmen’ of ‘van de ponden’ in Lukas 19: 11-28. Het gedeelte over ‘de afgelopen dagen’ zinspeelt op 1 Tessalonicenzen 4: 13-18.

Drukte

Je zit in een volle wachtkamer. Druk te praten met mensen die je je niet herinnerde, mensen uit heel andere landen en tijden. Er zijn er maar een paar die je herkent. Je bent allemaal vol van de gebeurtenissen van de afgelopen dagen. De plotselinge muziek: hij komt eraan! De toestromende mensenmassa, niet alleen vanuit de straten maar zelfs vanaf de begraafplaats, het uitkijken langs de route, de drukte, de feestelijke stemming, hoe je je gedragen voelde door de massa en je opgetogen aansloot bij de optocht achter de stoet van de koning aan.

Wat een mensen! Je had vaak het gevoel gehad dat je maar een klein groepje was. Soms stond je er helemaal alleen voor. Dacht je. De mensen die hem niet als koning zagen zitten en over jou hun schouders ophaalden, waren in de meerderheid. Wat blijk je nu met veel mensen samen te zijn!

Vertel

De koning wil je spreken. Hij wil weten wat je gedaan hebt, wat je kunt laten zien. Wat betekent het nog voor hem, dat beetje resultaat dat jij bereikt hebt? Het hele rijk is nu toch van hem. Blijkbaar ben jij toch belangrijk voor hem.

Je bent aan de beurt. Een beetje gespannen ga je naar binnen, maar hij stelt je op je gemak. Vertel maar wat je gedaan hebt! Hij luistert vol belangstelling naar je. Ik heb voor m’n kinderen gezorgd. Je laat de kleertjes zien die je ontelbare keren gewassen hebt en af en toe onder handen genomen voor het aanzetten van een knoop of het naaien van een naad. Je laat je handen zien met het eelt en de littekens van het werk. Je vertelt over je collega’s, over wat er lukte en wat er fout ging. De koning heeft de boeken voor zich. Je had niet gedacht dat hij nog zo veel van je wist en zo veel belangstelling had voor jou persoonlijk! Ja, dat huis is toen klaargekomen, waar jij de leidingen voor had gelegd, al is het later helaas bij een bombardement verwoest. Dat rapport is onder in een la terechtgekomen, maar het was een goed stuk werk.

zegenen6Compliment

Hij complimenteert je! Hij geeft zijn eindoordeel: een royale voldoende. Terwijl jij zo vaak aan jezelf getwijfeld hebt. Of misschien was je dit al weer vergeten door alles wat er daarna verkeerd gelopen is.

Je had zo graag een complimentje gekregen van je chef of van anderen. Eigenlijk woog hun oordeel vaak wel zo zwaar voor je. Maar dat doet nu allemaal niet meer ter zake. Dit is het definitieve oordeel over jou: van je Heer zelf.

Tussen haakjes, misschien denkt iemand: maar dat geldt toch zeker alleen voor christenen? Maar als je tot nu toe geen christen was, je leest dit Bijbelgedeelte voor het eerst en neemt dit van de koning aan, dan geldt het ook voor jou.

Wazig

Het gaat hem niet om de opbrengst op zich. Die heeft hij inderdaad niet nodig, die mag je houden. Je bent trouw geweest met wat hij je in handen had gegeven, je bent ermee bezig geweest in de tijd dat hij weg was. Dat waardeert hij: jou zelf, zoals je was, als dienaar van hem.

Daar loopt het op uit! Dat had je niet gedacht. Zo had je het je nog nooit voorgesteld. Ja, toch, nu komt het weer boven. Heel in het begin had hij je dit in handen gegeven: alsjeblieft, ga hier maar mee aan het werk. Ooit had iemand je dit verhaal voorgelezen, had je het zelf gelezen. Het was een beetje op de achtergrond geraakt. Het was tenslotte een gelijkenis, een verhaal. Ging het echt over jou? Later ging het wel vaak over je talenten, en dat je die goed moest gebruiken, maar dan bleef deze afloop buiten beeld. En als je een boek las over ‘de laatste dingen’, ‘het laatste oordeel’, werd het je nooit meer zó verteld, zo levendig, zo echt, als het nu uiteindelijk toch blijkt te zijn! Het bleef een beetje wazig allemaal, iets van ‘het hiernamaals’, iets wat ‘buiten onze geschiedenis valt’, zeiden ze. Kennelijk valt het volledig binnen zijn geschiedenis, en daar heb jij helemaal je plaats in gehad.

Die afloop, daar ben jij nu naar onderweg. Toch eens wat meer aan denken. Dit plaatje duidelijker voor ogen houden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *